Περναει γρηγορα ο καιρός

Σήμερα θα αναφερθώ στα περασμένα,δηλαδή στα παιδικά μου χρόνια και θα σας πω το εξής Είμαι σχεδόν σίγουρος ότι όταν ήμασταν μικροί ο χρόνος δεν κυλούσε καθόλου γρήγορα ,με αποτέλεσμα να βαριέμαι και να λέω πότε θα μεγαλώσω .Τώρα που μεγάλωσα και προφανώς έχω την συναίσθηση του χρόνου,δεν τον προλαβαινω.Ποτε περνάνε οι ώρες οι μέρες οι μήνες και τα χρόνια δεν παίρνω χαμπαρι.Τι θέλω να πω με αυτό,ότι όταν ήμασταν μικροί το μόνο που μας ένοιαζε ήταν το πως θα ζήσουμε την κάθε στιγμή,χωρίς να το κάνουμε συνειδητά βεβαια.Αυτο είναι λοιπόν το μυστικό για την μακροζωία φίλοι μου,ζήστε την κάθε στιγμή γεμίστε την μέρα σας και τότε θα ζήσετε πραγματικά πολύ

Καλωσόρισμα..

Φίλοι γνωστοί και άγνωστοι συμπορευτες σε αυτό εδώ το τσουναμι του πολιτισμού και της παγκοσμιοποίησης σας καλωσορίζω στο blog μου.
Αιτία της ανάρτησης του είναι ότι πάντα ήθελα να γράψω κάτι ,σχετικά με το ... τίποτα ... απλά ήθελα να γραψω . Να γράψω ότι μου έρθει στο κεφάλι από ποίηση μέχρι Πεζογράφημα,και από σκέψεις μέχρι πως είδα το έναν ποδοσφαιρικό αγώνα
Βέβαια πάντα στο κεφάλι μου μέσα υπάρχει η σκέψη ότι κάποιοι θα τα διαβάζουν και θα νοιώθουν ένα μικρο θαυμασμό για τον τύπο αυτόν(εμένα δηλαδή) αλλά γι αυτά μπορώ να περιμένω ,άλλωστε η στιγμή που θα με ανακαλύψει κάποιος μεγαλοεκδότης είναι κοντα . Σας καλωσορίζω λοιπόν με ένα τετράστιχο φυσικά δικό μου.

Μέσα στα γράμματα και τις φωνές
μέσα στις μουσικές του κόσμου
χάθηκαν και τα δικά μου σ΄αγαπώ
όπως και τα δικά σου.